zondag 4 januari 2015

Holly Bourne - Soulmates

Poppy is een typisch zeventienjarig meisje. Ze is sarcastisch, heeft een hekel aan jongens en gelooft absoluut niet in de liefde. Van clichés gaat ze bijna over haar nek. Tot ze haar eigen grootste cliché wordt. Ze heeft echt de humor die ik leuk vind. Haar opmerkingen zijn echt hilarisch.
Noah is al net zo typisch als Poppy. Rijke ouders die hem geen aandacht geven en zijn liefde proberen te kopen met veel geld en dure cadeaus. Hij heeft zijn eigen appartement en is gitarist in een band. Vanzelfsprekend is hij natuurlijk ontzettend knap en heeft hij de meisjes in de rij staan. Zijn reputatie is die van een proper man-whore.

Poppy is sceptisch als haar beste vriendinnen haar vertellen over de band die optreedt met hun knappe gitarist. Maar als een enkele blik op Noah haar een paniekaanval geeft en ze gelijk plat gaat, merkt ze dat hij toch anders is dan andere jongens. Ze probeert hem op een afstand te houden, maar het werkt niet. Al snel spreken ze toch een keer af en verklaren ze elkaar de liefde. Maar ze merken al snel dat er rare dingen gebeuren. Het weer wordt onstuimig, de stroom valt uit, er gebeuren ongelukken.

Ook al kan een verhaal met twee van deze typische hoofdpersonen niet anders worden dan heel... typisch, het was echt een plezier om te lezen. Lekker wegzwijmelen bij de romantiek en wat voor veel dames een droomjongen zou zijn. Ik betrapte mijzelf erop dat ik het boek echt gewoon niet kon wegleggen. Naarmate er meer rampen gebeurde, werd ik echt ontzettend nieuwsgierig naar hoe het verhaal ging aflopen. Het einde is echt heartbreaking. Ik zal er niet te veel over vertellen, maar het zal ervoor zorgen dat je Holly Bourne stiekem wel een beetje gaat haten.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen