zondag 3 augustus 2014

Het beste feest van het jaar

 
2 augustus was het eindelijk weer zover, Dance Valley. Na maanden van Valley-Fever en muzikale voorbereiding was het weer tijd om massaal naar Spaarnwoude te trekken voor een prachtige dag waarin te veel gebeurt om het allemaal te onthouden. En daarbij was het niet zomaar een editie. Het is alweer 20 jaar geleden dat Dance Valley geboren werd. Dat moet natuurlijk grootser dan ooit gevierd worden.

Over de line-up valt nog te discussiëren. Misschien om het feit dat ik al veel artiesten heb zien draaien, vond ik de line-up in eerste instantie niet geweldig. Nicky Romero is een geweldige dj, zeker de top 5 van de wereld. Het blijft altijd een genot om hem te zien draaien en om naar zijn muziek te luisteren. Echter is hij voor mij de vierde keer niet meer zo indrukwekkend als de eerste keer. Daarnaast stonden er artiesten op main-stage waar ik nog nooit van gehoord had. The Bloody Beetroots, Alvar & Millas, het zegt me niks. Ik had heel graag Calvin Harris of Avicii achter de tafels gezien tijdens deze speciale editie. Maar helaas. Over de hardstyle stages hoef ik het niet eens te hebben, mij niet gezien! Wel heb ik even een kijkje genomen bij House, Trance en Deep House. Het was daar in principe een tamme boel. Weinig mensen die echt losgingen, terwijl de muziek zich daar wel voor leende. Ondanks de regen, keerde ik telkens weer terug naar main-stage.

Het optreden wat me eigenlijk het meest is bijgebleven is die van Klingande. Ook al was maar 1 van de mannen aanwezig, de sfeer was geweldig. Het kleine podium zorgde voor een intieme setting en de muziek was zeer dansbaar en zomers. De live saxofonist was echt een geweldige toevoeging en was door het publiek ook erg geliefd. Telkens wanneer hij het kleine podium betrad, werd hij aangemoedigd door luid gejuich en gefluit. En dan hebben we het nog niet eens gehad over de knappe, schaars geklede danseressen die toffe shirts uitdeelden. De voorste rij werd ontzettend competitief en begon spontaan met dance-battles om maar zo'n shirt te bemachtigen.

Wat betreft special effects heeft dit festival zichzelf absoluut overtroffen. Niet alleen de gebruikelijke vlammenwerpers, rookmachines en occasionally een confettikanon maar ook t-shirtkanonnen die vette shirts van My Brand de lucht in schoten. Elke. Tien. Minuten! En geen gebruikelijk confetti. Elke kleur die je maar kan bedenken. Elke vorm die je maar kan bedenken. Slierten van meters lang die mensen in het publiek met elkaar verbonden. En een bloemenregen die zo magisch was dat iedereen de muziek op dat moment vergat. Met een helicopter kwamen ze overvliegen en dumpten zakken met verse bloemen in allerlei kleuren. Een geweldig moment. En bij de sluitingsact een vuurwerkshow die zo groot was dat het makkelijk 31 december had kunnen zijn.


Afbeelding: Copyright © Robby Bone

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen