dinsdag 11 februari 2014

De 100

Alleen het boek vasthouden is op zich al een pleziertje. De harde kaft voelt glad aan en het boek is niet te dik, niet te dun. De verschillende tinten paars en het wit zorgen voor een mooi contrast. Als je het boek in het licht houdt, zie je glinsterende sterretjes over de hele kaft. Als je ‘De 100’ van Kass Morgan openslaat, staat je mooie verrassing te wachten. De binnenkant van het boek is namelijk bedekt met een galaxy-print. Iets waar iedereen volgens mij blij van wordt. De vormgeving van het boek is echt prachtig, en is niet te missen op de boekenplank.

Dan hebben we het nog niet eens over het verhaal zelf gehad. De hoofstukken over Clarke, Wells, Bellamy en Glass wisselen elkaar steeds af. Elk hoofdstuk eindigt met een cliffhanger waardoor je steeds weer verder wil lezen. Bijna elk hoofdstuk bestaat uit een deel uit het heden en een flashback. Zo kom je steeds een beetje meer te weten over de verschillende karakters in het verhaal. Er is afwisseling genoeg, het wordt nooit saai. Het enige nadeel wat ik met veel moeite zou kunnen bedenken is wanneer je een favoriet karakter hebt, je elke keer een aantal hoofdstukken moet lezen voor je weer bij jouw karakter bent.
De zuurstof begint op te raken in het ruimteschip. De kanselier besluit 100 jongeren uit het detentiecentrum naar aarde te laten gaan op ontdekkingsreis. Maar is het wel veilig? Hoe is het met de hoeveelheid straling en zal een nieuwe nucleaire winter wel uitblijven? Kortom: hoe moeten deze mensen zien te overleven op aarde?

Wells heeft zichzelf met opzet in het detentiecentrum laten belanden omdat hij zijn grote liefde niet alleen wil laten gaan. Hij moet en zal met de rest van de jongeren mee. Maar als hij eindelijk zijn meisje weer ziet op aarde, kan zij hem wel vergeven voor wat hij gedaan heeft?
Glass wilde juist absoluut niet mee, want zij moet iemand achterlaten. Als iemand ophef veroorzaakt, weet ze te ontsnappen om zo in het ruimteschip te kunnen blijven. Ze denkt dat ze haar vriend weer in de armen kan sluiten, maar dan komt ze voor een verrassing te staan.

Het verhaal sprak me erg aan, en ik had moeite om het boek weg te leggen. De karakters spraken me erg aan, en je komt veel over hen te weten. De flashbacks zorgen voor extra spanning en de wil om nog meer te lezen. Ik was heel erg benieuwd wat er zou gebeuren op aarde, maar helaas werd ik daarin een klein beetje teleurgesteld. Omdat de karakters en hun verhalen werden geïntroduceerd, werd het leven op aarde een beetje aan de kant geschoven. Ik had graag wat meer aardse avonturen willen meemaken. Toch biedt dat weer kansen voor het volgende boek, waar ik nu heel veel zin in heb.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen