dinsdag 24 september 2013

Le praktijkweek

Hoewel we het allemaal ontzettend druk hebben, kan ik toch nog een gaatje vinden om mijn blog up to date te houden. Dit was namelijk de eerste echte dag van de praktijkweek en onze klas is de radioredactie. We zitten in een grote redactieruimte met vier groepen; radio, tv, krant en web. We zijn de hele dag druk bezig met nieuws zoeken, verslagen schrijven, monteren en ga zo maar door. De radioredactie moet twee nieuwsbulletins maken en om 16:00 moesten we een echte live-uitzending opnemen. Tot mijn grote vreugde was ik gekozen om deze radio-uitzending te presenteren. Ik had twee dagen hard gewerkt aan een nieuwsbericht over Hidde van Koningsveld, inmiddels al bijna een BN'er. Deze jongen van 17 jaar wil namelijk burgemeester van Utrecht worden. Nee heb je en ja kun je krijgen, zo dacht ik toen ik hem een random tweet stuurde om telefonisch contact op te nemen. Ik stond te stuiteren van enthousiasme toen hij daadwerkelijk bereid was om een telefonisch interview met mij te houden, dat was natuurlijk geweldig.
Om half 4 was het zover; we gingen te studio in. Met gezonde spanning en bibberende handjes gingen we achter een microfoon zitten. Het was eng, maar wat was het leuk! Ik heb genoeg aan te merken op mezelf, maar de positieve reacties van anderen waren helemaal super. In mijn eentje had ik dit natuurlijk nooit kunnen doen, ik ben heel dankbaar voor de hulp en de feilloze samenwerking met mijn geweldige klasgenoten.
Morgen staan we weer vroeg op en gaan we weer net zo hard aan het werk! Met nieuwe mensen aan de leiding en een nieuw programma te vullen wordt het hopelijk net zo'n succes als vandaag.

donderdag 19 september 2013

Treinavonturen

Vandaag in de trein een bijzonder voorbeeld van asociaal gedrag. Ik zat tegenover een onverzorgde vrouw van middelbare leeftijd. Ze rookt zware shag, dat was ook duidelijk te horen. Haar oranje haar was net een pruik die in de grasmaaier vast had gezeten. Ze leek een beetje op de heks van sneeuwwitje. Ze had een koptelefoon op waaruit achterlijk harde muziek kwam. Een beetje van die Schotse Metalmuziek. Terloops keek ik haar eens aan, niet eens met een bedoeling erachter. Daarop gooide ze de koptelefoon in haar nek, trok woest haar bril van haar hoofd en zei: 'hèje iets tegen me?'
Ik was eigenlijk nogal verbaasd door de agressieve reactie en probeerde haar te vertellen dat haar muziek nogal hard stond. Ze zette de koptelefoon weer op en luisterde weer verder, 'stom geloer', mompelend. Maar het wordt nog mooier. Een vriend van mij die naast de vrouw zat, attendeerde mij erop dat ze een facebookbericht schreef over mij. Over het achterlijke kutwijf dat tegenover zat en dat ze zich moest inhouden om niks naar me te roepen. Ik kan er alleen maar heel hard om lachen. Moraal van het verhaal: je mag je blik niet meer werpen op mensen, ze reageren overdreven en schieten in de verdediging. Waar gaat het heen met de wereld?

The day after

Het was 1 van die avonden waarbij het er gewoon niet toe deed wat je naam was, en waarschijnlijk wisten de meesten dat ook niet meer. Gewoon zo'n avond puur genieten van het gezelschap van geweldige mensen, van dansjes doen, van drankjes drinken en van hier en daar een beetje passie. Op het moment zelf kon het me niet schelen dat ik opgekruld op een loveseat in de keuken lag te slapen, op dit moment betreur ik het diep dat ik geen fatsoenlijke nacht heb gehad. En mijn rug denk ik ook wel. Ik zit namelijk met minder dan drie uur slaap in een klas vol brakke mensen, waarvan sommingen nog niet helemaal ontnuchterd zijn. Ik voel me alsof ik een marathon heb gelopen, alsof ik een zware operatie achter de rug heb en alsof ik al een week in de woestijn loop. Uitgeput, overal pijn en dorst als een gek. Desalniettemin was het een legendarische avond. De sfeer was fantastisch en de saamhorigheid goed. Bedankt lieve Walters!

dinsdag 17 september 2013

De fissa genaamd prinsjesdag

Terwijl ik hier met mijn klasgenoten drie uur zit te wachten op een gesprekje van tien minuten, dwalen mijn gedachten af naar Den Haag. Zoals iedereen wel weet; vandaag is Prinsjesdag. Waar alle kamerleden in de meest luxe auto's met chauffeur het Binnenhof binnen komen rijden om het volk te laten weten dat we weer moeten bezuinigen. Het is zo heerlijk hypocriet allemaal. Waarom komen deze mensen niet gewoon met het OV? Passen alle dames met hun extravagante hoeden niet in de bus? Ik heb trouwens die hele rage met die hoeden nooit begrepen. Zo groot dat de dames niet eens meer voor zich kunnen kijken en zo gekleurd dat ze lijken op pauwen die een maatje zoeken om te paren. Alle tierelantijntjes om de troonrede heen zijn zo zinloos en passen zo niet binnen het budget van de kamer. De miljoenennota wordt elk jaar toch al gelekt, dus waarom niet meteen helemaal op internet zetten en het hele feest eromheen schrappen?

maandag 16 september 2013

Liefde voor Amsterdam Dance Event

Heel toevallig ontdekte ik de hemel. Ik zocht naar housemuziek en vond het paradijs. Vijf goddelijke dagen lang in oktober, die een regenachtige herfst weer helemaal goed maken. Door heel Amsterdam heen hebben hippe locaties zich opengesteld voor het Amsterdam Dance Event. Honderden wereldbekende en iets minder bekende artiesten laten zich van hun beste kant zien tijdens deze dagen. Het liefst zou ik daar vijf dagen rondfietsen, niet slapen en overal bij zijn. Maar als skeere student moet je natuurlijk keuzes maken. Vandaar dat ik zojuist tickets heb gekocht voor Nicky Romero & Friends op 16 oktober in de Melkweg. Deze 'friends' bestaan uit onder andere Martin Garrix (!!), Don Diablo, Dimitri Vegas & Like Mike en John Dählback. Kortom: helemaal geweldig! Ik ben zo blij dat ik erbij mag zijn, en misschien kies ik nog wel een leuk event uit, want er zijn genoeg mooie dingen te beleven. Zo treedt David Guetta op, is er een Revealed avond (Revealed = het label van Hardwell) en is ook Afrojack erbij met zijn 'Jacked Homecoming.' Als iemand zich vrijwillig opgeeft om met mij mee te gaan naar Afrojack, laat het dan even weten!


Dit is de leefs

Hallo mensen,

Omdat ik weer zo'n meisje ben met een totaal niet interessant leven, besluit ook ik een blog aan te maken. Een blog met mijn kijk op de wereld, met leuke dingen, met schrijfbuien, met foto's. Kortom: mijn levensinspiratie. Ik zal hier regelmatig berichten posten over een boek wat je MOET lezen, een film die je MOET kijken en muziek die je MOET luisteren. Een heleboel verplichtingen dus. Ook zal ik mijn niet-boeiende ervaringen posten met (ik hoop) een humoristische draai. En natuurlijk alle leuke dingen waar ik geen geld voor heb. En dat zijn er veel. Ik deel graag hier mijn aanraders of wensen op het gebied van reizen, mode, muziek, films en boeken.
Dit alles is natuurlijk voor mijn droomstudie, mijn passie, mijn liefde; Journalistiek. Hier geef ik met plezier nog meer van mijn schaarse vrije tijd voor op.

Liefs,

Kelsey.