woensdag 11 december 2013

We kennen het allemaal wel...

Nadat ik de blog van mijn lieve vriendinnetje Daphne had gelezen, kon ik natuurlijk niet achterblijven. Onzekerheid. We hebben er allemaal mee te maken. Sommige mensen meer dan anderen. Bijvoorbeeld ik. Misschien doet het me goed om alles goed op een rijtje te zetten en alles van mij af te schrijven. Deze keer niet in mijn ultrageheime dagboek, maar op internet. Waar iedereen het kan lezen. Eng, maar misschien wel nodig. Zelfs op dit moment heb ik onzekerheid over dit verhaal. Of mensen mij niet uitlachen, een aandachtstrekker vinden of misschien wel heel raar. Ik hoop dat er mensen zijn die zich in mijn verhaal kunnen vinden en ik hoop dat er heel misschien ook mensen zijn die zich geholpen voelen door deze blog. Enfin, tijdens het luisteren van een zielig album van Tom Odell komen deze verhalen snel omhoog. Maar het is niet makkelijk. Tranen rollen over mijn wangen als ik denk aan alles waar ik mij zorgen over maak en alle nare dingen die ik heb meegemaakt. Het zijn dingen waarover je in het dagelijks leven niet zo snel praat. Aan de buitenkant zie ik er misschien uit als een spontane meid met een grote mond die alles durft, maar van binnen ben ik ook maar een onzeker en bang kind. Ik ben mijn hele leven al onzeker. Over van alles en nog wat. Maar vooral over mijzelf. Dit jaar is daar ook nog een onzekerheid over school bijgekomen. Op de middelbare school boeide het niet, dan kon je het jaar zo overdoen. Nu is dat anders. Je hebt je droomstudie gevonden en begint er vol goede moed aan. Dan blijkt het mentaal en fysiek superzwaar te zijn en valt de eerste tentamenweek echt tegen. Je gaat twijfelen, ben ik wel goed genoeg? Het is niet meer zoals de middelbare school, want als het nu even niet goed gaat, moet je van de opleiding af. En dat is kut. Het motiveert je om goed je best te doen, maar zorgt ook voor extra veel stress.
Omdat ik zeker weet dat er veel meer mensen zijn die zich zo voelen, heb ik besloten mijn reactie op Daphne's blog met jullie te delen. We hoeven er niet alleen voor te staan. Samen hebben we het al moeilijk genoeg.

"Lieve schat, natuurlijk voelen veel studenten zich precies zoals jij je voelt. Bijvoorbeeld ikzelf. Ik twijfel dagelijks over van alles en nog wat. Over welke kleren ik aan moet en hoeveel boterhammen ik mee moet nemen naar school. Maar ook over serieuzere dingen. Zie ik er wel leuk uit? Ben ik niet te slecht voor de opleiding? Is het allemaal niet te hoog gegrepen voor me? Is het leven niet te hoog gegrepen voor me? Is dit allemaal wel aan mij besteed? School put mij zo extreem uit dat ik vaak niet eens zin meer heb om op zaterdagavond uit te gaan, en dat is wel heel erg voor mijn doen. Ik heb meer hoofdpijn dan ik op de middelbare school had en hoewel ik net uit de puberteit ben, zie ik er door de stress toch weer uit als een 15-jarige puistenkop. Ik weet niet hoe ik je beter kan geruststellen. Je vertellen dat het allemaal goedkomt, of mijn verhaal delen en je laten weten dat je absoluut niet de enige bent in deze strijd. Stoppen is makkelijker, dat weten we allemaal. Maar het is juist de prestatie om door te blijven gaan als het ├ęcht moeilijk is. Stoppen is opgeven, en stoere mensen geven niet op. We geven een simpel wedstrijdje niet op, we geven blokken voor tentamens niet op, we geven deze opleiding niet op en we geven het leven niet op. Dat betreft school. Nu het hoofdstuk ‘selfconfidence’. Ik weet heel goed dat ik perfect kan uitleggen hoe het wel moet. En kan het goed onder woorden brengen, maar ik luister niet naar mijzelf. Hoe kan ik jou overtuigen, als ik mijzelf niet eens kan overtuigen? Dat zelfgevormde verhaaltje gaat zo vaak door mijn hoofd. Er zijn dagen dat ik het bijna geloof. Bijna. Maar ik het geloof het nog steeds niet. Dingen die je ouders je altijd vertellen, dingen die goede vriendinnen je altijd vertellen. Mensen die van je houden. Ze spreken echt de waarheid, toch geloof je ze niet. Je bent knap zeggen ze. Je bent slim, leuk, gezellig en je hebt een geweldig karakter zeggen ze. Je bent mooi zoals je bent zeggen ze. Waarom is dit dan zo moeilijk om te geloven? Er zijn namelijk veel meer mensen die niet van je houden, dan mensen die wel van je houden. Je hoort overal dat je slank moet zijn. En als je dat niet bent, ben je lelijk. Maar dat is niet zo. Wij vrouwen begrijpen dat wel. De dove-reclame vertelt het ons ook. ‘Beauty has no size.’ Het geeft je weer moed voor even. Tot je zaterdagavond uit bent geweest in je leukste kleren met mooie make-up op en je slanke vriendin weer een leuke jongen heeft gescoord en jij het derde wiel bent. Vrouwen die niet slank zijn, waren toch ook mooi zeiden ze? Waarom gaat dat voor mij niet op? Week in week uit zie je slanke meisjes voorbijkomen. Je gaat twijfelen aan jezelf. Ben ik te kieskeurig? Ben ik toch niet mooi genoeg? En dan is de cirkel weer rond. Weer twijfel. Terwijl het niet zo hoort te zijn. Je bent wel echt mooi en echt slim en je bent echt niet kieskeurig, alleen zien zoveel mensen dat niet. Als je aan jezelf twijfelt, hoe kom je dan nog overtuigend over op anderen mensen? Dat kan niet. Accepteer dat je niet perfect bent, want niemand is perfect. Maar blijf wel in jezelf geloven. Als jij niet gelooft dat je mooi en slim bent, hoe moeten jongens dan geloven dat je mooi bent en hoe moeten leraren geloven dat je slim bent? Het lukt me tot op de dag van vandaag nog steeds niet in mijzelf te geloven, maar ik hoop dat het me ooit lukt. En ik hoop dat jij dan met mij mee kan doen. Weet dat je altijd kan bellen en langs kan komen. Want jij bent niet de enige. Je hoeft niet in je eentje te zijn, want er zijn meer mensen die zich precies zo voelen als jij. We zien het probleem onder ogen, dat is stap 1. Nu moeten we er wat aan doen."

Ik moet eerlijk zeggen dat het al erg oplucht om alles van me af te schrijven. Het is uit mijn hoofd. Althans voor even. Tranen drogen op als ik het stuk weer even teruglees. Ja, ik heb mijn momentje weer even gehad. Reageren, contact opnemen of wat dan ook mag altijd. Ik ben een luisterend oor en een motivator.

Heel veel liefs,

Kelsey.


1 opmerking: