donderdag 19 september 2013

Treinavonturen

Vandaag in de trein een bijzonder voorbeeld van asociaal gedrag. Ik zat tegenover een onverzorgde vrouw van middelbare leeftijd. Ze rookt zware shag, dat was ook duidelijk te horen. Haar oranje haar was net een pruik die in de grasmaaier vast had gezeten. Ze leek een beetje op de heks van sneeuwwitje. Ze had een koptelefoon op waaruit achterlijk harde muziek kwam. Een beetje van die Schotse Metalmuziek. Terloops keek ik haar eens aan, niet eens met een bedoeling erachter. Daarop gooide ze de koptelefoon in haar nek, trok woest haar bril van haar hoofd en zei: 'hèje iets tegen me?'
Ik was eigenlijk nogal verbaasd door de agressieve reactie en probeerde haar te vertellen dat haar muziek nogal hard stond. Ze zette de koptelefoon weer op en luisterde weer verder, 'stom geloer', mompelend. Maar het wordt nog mooier. Een vriend van mij die naast de vrouw zat, attendeerde mij erop dat ze een facebookbericht schreef over mij. Over het achterlijke kutwijf dat tegenover zat en dat ze zich moest inhouden om niks naar me te roepen. Ik kan er alleen maar heel hard om lachen. Moraal van het verhaal: je mag je blik niet meer werpen op mensen, ze reageren overdreven en schieten in de verdediging. Waar gaat het heen met de wereld?

1 opmerking: