zondag 15 december 2013

De meeste dromen zijn bedrog. Of toch niet?

Na de zoveelste verhuizing denkt Liv Silber eindelijk rustig te kunnen wonen in een mooie boerderij op het Engelse platteland. Op het vliegveld ziet ze deze droom al in rook opgaan. Haar moeder heeft een nieuwe vent gevonden die in hartje Londen woont. De bekakte Ernest is helemaal wat haar moeder wil, maar absoluut niet wat Liv wil. Ze doet enorm veel moeite om de boel te saboteren. Maar wie had gedacht dat ze het oprecht leuk zou gaan vinden in Londen?

Spullen stelen wordt wel heel persoonlijk
Samen met haar zusje heeft ze een pact gesloten nooit verliefd te worden op een jongen. Het wordt Liv wel erg moeilijk gemaakt als ze tijdens haar eerste schooldag zo'n beetje de vier knapste jongens van de wereld tegenkomt. Het wordt nog lastiger als 1 van die jongens, de aantrekkelijke Grayson, de zoon van Ernest blijkt te zijn. Na een familiedinertje leent ze een trui van Grayson. Hiermee gaat er een compleet nieuwe wereld open voor haar. Met deze trui kan ze zomaar binnenlopen bij zijn dromen. Maar dat is niet het vreemdste. Ze komt de andere drie jongens ook tegen in haar droom. En de volgende dag schijnen ze precies dezelfde droom gehad te hebben!

Uit de hand gelopen spelletje
De vier jongens hebben met Halloween voor de grap een spel gespeeld. Hiermee denken ze een kwaadaardige demon opgeroepen te hebben. Ze moeten tot het einde blijven meespelen, anders wordt hun iets dierbaars afgenomen. Ineens blijkt Liv onmisbaar in hun spelletje.

Zal het Liv lukken om niet voor één van de vier jongens te vallen?

woensdag 11 december 2013

We kennen het allemaal wel...

Nadat ik de blog van mijn lieve vriendinnetje Daphne had gelezen, kon ik natuurlijk niet achterblijven. Onzekerheid. We hebben er allemaal mee te maken. Sommige mensen meer dan anderen. Bijvoorbeeld ik. Misschien doet het me goed om alles goed op een rijtje te zetten en alles van mij af te schrijven. Deze keer niet in mijn ultrageheime dagboek, maar op internet. Waar iedereen het kan lezen. Eng, maar misschien wel nodig. Zelfs op dit moment heb ik onzekerheid over dit verhaal. Of mensen mij niet uitlachen, een aandachtstrekker vinden of misschien wel heel raar. Ik hoop dat er mensen zijn die zich in mijn verhaal kunnen vinden en ik hoop dat er heel misschien ook mensen zijn die zich geholpen voelen door deze blog. Enfin, tijdens het luisteren van een zielig album van Tom Odell komen deze verhalen snel omhoog. Maar het is niet makkelijk. Tranen rollen over mijn wangen als ik denk aan alles waar ik mij zorgen over maak en alle nare dingen die ik heb meegemaakt. Het zijn dingen waarover je in het dagelijks leven niet zo snel praat. Aan de buitenkant zie ik er misschien uit als een spontane meid met een grote mond die alles durft, maar van binnen ben ik ook maar een onzeker en bang kind. Ik ben mijn hele leven al onzeker. Over van alles en nog wat. Maar vooral over mijzelf. Dit jaar is daar ook nog een onzekerheid over school bijgekomen. Op de middelbare school boeide het niet, dan kon je het jaar zo overdoen. Nu is dat anders. Je hebt je droomstudie gevonden en begint er vol goede moed aan. Dan blijkt het mentaal en fysiek superzwaar te zijn en valt de eerste tentamenweek echt tegen. Je gaat twijfelen, ben ik wel goed genoeg? Het is niet meer zoals de middelbare school, want als het nu even niet goed gaat, moet je van de opleiding af. En dat is kut. Het motiveert je om goed je best te doen, maar zorgt ook voor extra veel stress.
Omdat ik zeker weet dat er veel meer mensen zijn die zich zo voelen, heb ik besloten mijn reactie op Daphne's blog met jullie te delen. We hoeven er niet alleen voor te staan. Samen hebben we het al moeilijk genoeg.

"Lieve schat, natuurlijk voelen veel studenten zich precies zoals jij je voelt. Bijvoorbeeld ikzelf. Ik twijfel dagelijks over van alles en nog wat. Over welke kleren ik aan moet en hoeveel boterhammen ik mee moet nemen naar school. Maar ook over serieuzere dingen. Zie ik er wel leuk uit? Ben ik niet te slecht voor de opleiding? Is het allemaal niet te hoog gegrepen voor me? Is het leven niet te hoog gegrepen voor me? Is dit allemaal wel aan mij besteed? School put mij zo extreem uit dat ik vaak niet eens zin meer heb om op zaterdagavond uit te gaan, en dat is wel heel erg voor mijn doen. Ik heb meer hoofdpijn dan ik op de middelbare school had en hoewel ik net uit de puberteit ben, zie ik er door de stress toch weer uit als een 15-jarige puistenkop. Ik weet niet hoe ik je beter kan geruststellen. Je vertellen dat het allemaal goedkomt, of mijn verhaal delen en je laten weten dat je absoluut niet de enige bent in deze strijd. Stoppen is makkelijker, dat weten we allemaal. Maar het is juist de prestatie om door te blijven gaan als het écht moeilijk is. Stoppen is opgeven, en stoere mensen geven niet op. We geven een simpel wedstrijdje niet op, we geven blokken voor tentamens niet op, we geven deze opleiding niet op en we geven het leven niet op. Dat betreft school. Nu het hoofdstuk ‘selfconfidence’. Ik weet heel goed dat ik perfect kan uitleggen hoe het wel moet. En kan het goed onder woorden brengen, maar ik luister niet naar mijzelf. Hoe kan ik jou overtuigen, als ik mijzelf niet eens kan overtuigen? Dat zelfgevormde verhaaltje gaat zo vaak door mijn hoofd. Er zijn dagen dat ik het bijna geloof. Bijna. Maar ik het geloof het nog steeds niet. Dingen die je ouders je altijd vertellen, dingen die goede vriendinnen je altijd vertellen. Mensen die van je houden. Ze spreken echt de waarheid, toch geloof je ze niet. Je bent knap zeggen ze. Je bent slim, leuk, gezellig en je hebt een geweldig karakter zeggen ze. Je bent mooi zoals je bent zeggen ze. Waarom is dit dan zo moeilijk om te geloven? Er zijn namelijk veel meer mensen die niet van je houden, dan mensen die wel van je houden. Je hoort overal dat je slank moet zijn. En als je dat niet bent, ben je lelijk. Maar dat is niet zo. Wij vrouwen begrijpen dat wel. De dove-reclame vertelt het ons ook. ‘Beauty has no size.’ Het geeft je weer moed voor even. Tot je zaterdagavond uit bent geweest in je leukste kleren met mooie make-up op en je slanke vriendin weer een leuke jongen heeft gescoord en jij het derde wiel bent. Vrouwen die niet slank zijn, waren toch ook mooi zeiden ze? Waarom gaat dat voor mij niet op? Week in week uit zie je slanke meisjes voorbijkomen. Je gaat twijfelen aan jezelf. Ben ik te kieskeurig? Ben ik toch niet mooi genoeg? En dan is de cirkel weer rond. Weer twijfel. Terwijl het niet zo hoort te zijn. Je bent wel echt mooi en echt slim en je bent echt niet kieskeurig, alleen zien zoveel mensen dat niet. Als je aan jezelf twijfelt, hoe kom je dan nog overtuigend over op anderen mensen? Dat kan niet. Accepteer dat je niet perfect bent, want niemand is perfect. Maar blijf wel in jezelf geloven. Als jij niet gelooft dat je mooi en slim bent, hoe moeten jongens dan geloven dat je mooi bent en hoe moeten leraren geloven dat je slim bent? Het lukt me tot op de dag van vandaag nog steeds niet in mijzelf te geloven, maar ik hoop dat het me ooit lukt. En ik hoop dat jij dan met mij mee kan doen. Weet dat je altijd kan bellen en langs kan komen. Want jij bent niet de enige. Je hoeft niet in je eentje te zijn, want er zijn meer mensen die zich precies zo voelen als jij. We zien het probleem onder ogen, dat is stap 1. Nu moeten we er wat aan doen."

Ik moet eerlijk zeggen dat het al erg oplucht om alles van me af te schrijven. Het is uit mijn hoofd. Althans voor even. Tranen drogen op als ik het stuk weer even teruglees. Ja, ik heb mijn momentje weer even gehad. Reageren, contact opnemen of wat dan ook mag altijd. Ik ben een luisterend oor en een motivator.

Heel veel liefs,

Kelsey.


woensdag 4 december 2013

Interview Daan Roosegaarde

Naar aanleiding van ‘s werelds eerste lichtgevende krant die vandaag uitgebracht werd door Metro, in samenwerking met Daan Roosegaarde, het complete interview. (Hier het bericht over de krant)
 

  1. Waar haalt u al die vooruitstrevende ideeën vandaan?
    ”Het is een bepaalde manier van dingen aan elkaar koppelen. Je moet ook denken dat we aan een tafel gaan zitten met papier en pen. We denken er over na gaandeweg, zo kom je ook situaties tegen die niet helemaal kloppen. En dat zet aan tot denken.”
  2. Hoe zorgt u ervoor dat uw ontwerpen tot uitvoering komen?
    ”We hebben in Studio Roosegaarde een team van engineers zitten, die allemaal hun eigen kwaliteiten hebben. Een mooi team van designers die samen werken met ons team van wizzkids. We maken alles zelf hier in de studio, van begin tot eind.”
  3. Over de reisring: hoe denkt u dat dit gaat werken? Want niet iedereen gaat natuurlijk elke dag die ring dragen. Is dat juist niet onhandiger dan een kaartje in je portemonnee? De portemonnee heb je ten slotte altijd bij je.
    ”De ring is bedoelt als iets speciaals. Het is een cadeautje, die de NS kan geven of jij zelf aan een persoon. We streven er juist na dat de mensen die hem krijgen hem juist met trost dragen.”
  4. Op welk project bent u het meest trots?
    ”Ik ben trots op al mijn kunstwerken. Een project komt ook pas echt van de grond als ik erin geloof. Alle facetten moeten kloppen en het verhaal achter de poëzie moet kloppen. Als dat niet het geval is beginnen we ook niet aan een project.”
  5. Wat zou u graag nog willen bereiken/mee willen geven aan de mensen?
    ”Ik wil graag meewerken aan de wereld van de toekomst. Het is toch mooi dat wij die kunnen vormgeven? Daar moeten we  ook met zijn allen voor gaan, delen is het nieuwe hebben.''

Voor meer informatie kunt u hier naar de site van Daan Roosegaarde. Ook kunt u hier de aflevering van zomergasten bekijken waar hij in te zien was.

Lezen in het donker

ZWOLLE - Vandaag werd in Amsterdam, Rotterdam en Leiden op de stations de Metro uitgedeeld. Maar vandaag is het geen gewone krant. Hij geeft licht. Hiermee is Metro de eerste ter wereld die een lichtgevende krant uitbrengt.

De uitdeelteams stonden vanochtend om 6:15 al klaar om de speciale kranten te belichten met uv-lampen. Als het ware werden de kranten daarmee 'opgeladen'. Om het ontwerp speciaal te houden, zijn er slechts 15.000 stuks gedrukt met lichtgevende inkt. De rest van de kranten waren normaal.

Het initiatief is van Daan Roosegaarde, een innovatieve designer die Nederland steeds maar weet te verrassen met zijn prachtige, technische ontwerpen. Hij is vooral bekend geworden met 'The Smart Highway'.  Hier heeft hij ook een Dutch Design Award voor gewonnen. Tijdens de Dutch Design Week van dit jaar was zijn expositie 'Crystal' te zien, waar mensen met lichtgevende stenen een boodschap konden overbrengen aan elkaar.

Zelf wil Daan ook wat overbrengen aan de mensen: 'Ik wil graag meewerken aan de wereld van de toekomst. Het is toch mooi dat wij die kunnen vormgeven? Daar moeten we ook met zijn allen voor gaan, delen is het nieuwe hebben.'

















Foto's door: Marloes van Doorn

Het complete interview met Daan Roosegaarde kun je hier vinden.

dinsdag 3 december 2013

Voor SC Buitenboys nog steeds 'zonder respect geen voetbal'

ZWOLLE – Vandaag is het een jaar geleden dat grensrechter Richard Nieuwenhuizen is overleden. Iedereen was het erover eens dat er wat veranderd moest worden, maar wat is er daadwerkelijk gebeurd?

 Een jaar na dato is het schopincident nog steeds veelbesproken in het nieuws. Het is te merken wat een gigantische impact het heeft gehad op heel Nederland. Richard Nieuwenhuizen is op twee december 2012 tegen de grond geschopt en is de dag erna overleden. Afgelopen zondag werd er bij de B-junioren een minuut stilte gehouden. Ook zijn zoon Maikel stond weer op het veld.

 Bij de voetbalclub in kwestie, SC Buitenboys, zijn toezichthouders opgesteld die bij elke wedstrijd aanwezig zijn. Ze treden streng op tegen geweld. Daarnaast hebben alle vrijwilligers een cursus van de politie gehad om goed om te kunnen gaan met agressieve spelers en toeschouwers. De toezichthouders spreken regelmatig overenthousiaste toeschouwers aan op hun gedrag. De meesten bieden hun verontschuldigingen aan. Sommigen reageren negatief op de toeschouwers. Hiervoor is het afgelopen jaar twee keer een wedstrijd gestaakt.

 Buiten de KNVB om is er een meldpunt voetbalgeweld opgericht. Dit meldpunt werd overspoeld door meldingen van verbaal en fysiek geweld. Nu is het meldpunt naar alle waarschijnlijkheid opgeheven, de site bestaat namelijk niet meer.
Daarnaast presenteerde de KNVB op 20 maart dit jaar het actieplan tegen geweld, voor sportiviteit. Hierin staan verschillende maatregelen, waaronder het inzetten van extra waarnemers, een bewijs van sportief gedrag en de KNVB heeft een meldpunt excessen opgericht. Onder excessen worden verstaan: bedreigingen, ernstig verbaal geweld, fysiek geweld en groepsconflicten. De KNVB is bereikbaar op zaterdag en zondag van 16:00 tot 19:00. Ondanks dat er dit jaar minder conflicten waren, zijn 275 er nog steeds te veel.


dinsdag 19 november 2013

The Iron Fey

Julie kagawa-theironking
Voor alle leesfreaks die ook zo van bovennatuurlijke young-adults houden: hier heb ik jullie weekendbesteding. Het is vooral een serie voor de dames onder ons.
De vier-delige boekenserie The Iron Fey van schrijfster Julie Kagawa moet je lezen! Het is niet zomaar een kindersprookje over elfjes en duistere vijanden, het heeft alles. Het is lekker modern geschreven en is spannend, romantisch, treurig en grappig. Ook de lay-out van de boeken is erg mooi, bijna magisch met mooie kleuren en glitters (nee niet kinderachtig). Om jullie nog nieuwsgieriger te maken, zal ik het eerste boek bespreken, zonder spoilers.

Meghan Chase is het typische nerdy meisje zonder al te veel contact met andere mensen. Ze heeft niet veel vrienden, alleen met Puck doet ze alles. Deze jongen is een ietwat vreemde jongen, wat niet erg verrassend is. Hij is namelijk een fae. Meghan komt erachter dat haar broertje is verwisseld voor een elfenkind. Ze is bereid alles te doen om hem terug te krijgen. In een fantasiewereld vol duistere wezens moet ze niet alleen haar eigen broertje vinden, maar ook overleven. Ze blijkt de dochter van de Zomerkoning te zijn, wat natuurlijk een enorme schok is. Ineens heeft ze magie en kan ze meer doen dan ze zich ooit zou kunnen voorstellen. Haar beschermer Puck helpt haar hierbij en hij wil heel ver gaan voor haar. Maar er schuilt niet alleen gevaar aan het Zomer- en Winterhof, de knappe winterprins Ash wil Meghan maar al te graag helpen in de zoektocht naar haar broertje. Zal ze kiezen voor de liefde of voor haar familie? En zal Ash kiezen voor de liefde of de loyaliteit aan zijn koning?

In een wervelwind van gebeurtenissen wordt je meegesleurd met de spannende avonturen die Meghan beleefd. Deze serie is heerlijk voor mensen die van veel afwisseling houden, zoals ik. Nergens in de vier boeken wordt het saai. Spannende vechtpartijen, verboden liefde en tragische doodsscènes worden in hoog tempo afgewisseld. Toch is het niet verwarrend. De verhaallijn is makkelijk bij te houden voor iemand die de serie vanaf boek 1 leest.

vrijdag 15 november 2013

Philips pakt flink uit


Eindhoven - 6 november is het  'GLOW' festival weer van start gegaan. Dit jaarlijkse event in Eindhoven is een mogelijkheid voor kunstenaars en ontwerpers om zich uit te leven met licht. Door de hele stad heen zijn diverse gebouwen belicht met kunstlicht en zijn er lichtshows te zien. Omdat ik een nieuwsbericht niet indrukwekkend genoeg vond, besloot ik zelf een kijkje te nemen.

De eerste editie van GLOW was in 2006. In de zes jaar die daarop volgde is het gigantisch populair geworden. Zo waren er in het eerste jaar nog maar 45.000 bezoekers, vorig jaar was dit aantal maar liefst vertienvoudigd. Naar mijn verwachting gaat het aantal er dit jaar wel weer overheen.

woensdag 13 november 2013

Avonturen van de drie musketiers

Vandaag was het eindelijk zover: Feuten het feestje met mijn 2 musketiers. We hebben lang gewacht op de dag dat we alle drie vrij waren. En we hebben veel te lang gewacht om Manuel Broekman op zo'n groot scherm te zien.
Een lekker impulsieve actie om zo tijdens een saai hoorcollege te besluiten om naar de bioscoop te gaan. We zijn alle drie fan van de bijzonder fijne Manuel Broekman, dus wilden we deze film HEEL graag zien. En we zijn beloond voor het lange wachten.

dinsdag 22 oktober 2013

Black Pete

Jongens, wat een ophef ineens de laatste tijd. Ophef om niets. Het sinterklaasfeest is altijd al zo geweest en nooit waren er klachten over. Nu is het 2013 en leven er alleen nog maar tere zieltjes. GROW UP! Zwarte piet is geen racisme want het zijn geen slaven die gedwongen worden door de schoorsteen de springen en te zwoegen. Het is van oorsprong een soort liefdadigheid. De heilige sint Nicolaas zag de schoenen van arme mensen bij de schoorsteen staan om ze te laten drogen en hij besloot deze mensen te helpen. Naarmate de tijd verstreek, werd hij steeds populairder. de Sint werd geholpen door moren, Afrikaanse mensen die verhuisd waren naar Spanje. Deze moren waren dus donker van huidskleur. Omdat dit zo'n mooi initiatief was, wilden de mensen deze gedachte in stand houden. Langzamerhand is het uitgegroeid tot een echt kinderfeest. Waarom moet hier nou ook al over geklaagd worden?

Eerder zijn ons al de negerzoenen afgenomen omdat zwarte mensen zich gediscrimineerd voelen. Dit is geen racisme! Ik bedoel, donkere mensen voelen zich er heel snel door gekwetst (ze zijn niet de enige hoor) maar over andere dingen hoor je nooit wat. Wat dacht je van de jodenkoeken. Ik heb nog nooit een jood horen zeggen dat dit racisme is omdat ze het zo zwaar hebben gehad tijdens de tweede wereldoorlog. En blanke vla en witte kerst dan? Zijn er blanke mensen op de wereld die hier een probleem van maken? Voelen deze mensen zich benadeeld omdat er een vla is die wit is en dan logischerwijze blanke vla genoemd wordt? Denk het niet.

Bottomline: wees allemaal niet zo fijngevoelig, je hebt toch wel wat beters te doen met je leven? Altijd maar klagen over dingen die al zo zijn zolang we ons kunnen herinneren. Accepteer het gewoon en neem een voorbeeld aan de mensen die niet overal een punt van maken. 16 november kijken we allemaal weer mooi naar de intocht van Sinterklaas met zijn zwarte pieten en als je dit niet oké vindt, dan kijk je lekker niet.

Trouwens, is Sinterklaas niet gewoon een pedofiel?

zondag 20 oktober 2013

DJ Mag Top 100

Gisteren was het weer zover: de uitslag van de jaarlijkse DJ Mag Top 100. Dit werd bekendgemaakt tijdens het Amsterdam Music Festial van het ADE. En wat was het spannend!

Het is de Robbert van de Corput, beter bekend als Hardwell, die vijfvoudig winnaar Armin van Buuren van de troon gestoten heeft. Armin staat nu op de tweede plaats, wat ook een goed resultaat is natuurlijk. Je kunt wel zien dat Nederland een echt feestland is, maar liefst de helft van de top 10 bestaat uit Nederlandse artiesten en bijna een derde van de hele lijst komt van Hollandse bodem.

Hardwell komt uit Breda en is 25 jaar. Zijn eerste hit is zes jaar geleden uitgekomen. Zo stond hij in 2010 nog niet eens in de top 100, was hij vorig jaar nummer zes en staat hij nu helemaal bovenaan. Een geweldige prestatie. Maar het verbaast me niets. Want ook ik, net als vele andere, ben helemaal weg van zijn nummers. Toen ik mijn top vijf instuurde, had ik hem ook op nummer 1 gezet. Hij heeft een heerlijk herkenbare sound en is ook live ontzettend goed. Hij verdient het.

Ondanks dat het gerucht er al een tijdje de ronde deed, was Hardwell naar eigen zeggen verrast. Zijn grote voorbeelden Tiësto en Armin van Buuren vinden het niet erg dat ze niet bovenaan staan. 'Ik denk dat het goed is voor de lijst als er een frisse wind waait,' vertelde de 36-jarige Armin. Ook Tiësto vindt dat het wel tijd is voor 'een nieuwe generatie'. (Bron: Novum)

Maar is deze titel nou wel zo belangrijk? Muziek gaat om passie en het delen van deze passie met andere mensen. Muziek is een samenwerking, geen concurrentie. Toch wordt er elk jaar massaal gestemd. Maar gaat dit wel zo eerlijk?

'Iedereen kan stemmen, ook 13-jarige jongetjes die nog nooit een voet in een club hebben gezet. Die weten hier toch niets vanaf?' zegt Afrojack. Persoonlijk ben ik het hier mee eens. Ik denk dat het een veel betere lijst zou worden als dj's onderling op elkaar zouden stemmen. Die weten waar ze over praten en dan staan echt alleen de beste dj's er in en is het ook een veel grotere eer om te winnen.




Voor de volledige top 100, check http://www.djmag.com/top100.

maandag 7 oktober 2013

Sfeer-impressie: Herfst

Iedereen die mij goed kent, weet dat ik enorm veel van de zomer houdt. Het kan mij niet warm genoeg zijn en bij elk straaltje zonlicht wil ik mijn zonnebril opzetten. Ik wil lange dagen, korte nachten, warme zon, heel bruin worden, naar het strand gaan, cocktails drinken, hele dagen met vrienden zijn, alleen maar chillen, op vakantie gaan en ga zo maar door. Om het zomerse gevoel vast te houden, ga ik ook altijd nog zo lang mogelijk zonder jas naar buiten. Mensen verklaren me voor gek als ze me in november nog steeds zonder jas zien. Het doet mijn humeur meestal geen goed dat de bomen weer kaal worden, want ik houd zo van de groene bomen en de manier waarop de zon tussen de bladeren door schijnt. Toch kan de herfst ook ontzettend mooi zijn.
Omdat ik ook erg van fotografie houd, ben ik op een warme nazomermiddag het bos ingedoken om te kijken wat voor moois er te vinden was. En dat was behoorlijk wat. Ondanks dat ik liever zomer heb, wordt ik ook wel blij van een mooi foto-object. Hier een aantal van mijn foto's:











dinsdag 1 oktober 2013

Ik ben fan van... Fenech-Soler!

Ik vind het nog steeds onbegrijpelijk dat niemand die ik ken ook maar gehoord heeft van Fenech-Soler, laat staan dat iemand er fan van is. Want ik vind dit geweldig. Hun debuutalbum is heerlijk, 1 van de weinige albums waarbij elk nummer steengoed is. Het is heerlijke Indie-muziek met echt mooie teksten. Als ik mijn ogen dicht doe, voel ik wat ze bedoelen. De helft van de nummers is pure zomer. Ik denk aan cabrio's en meisjes met wapperende haren, de stralende zon en de geur van de zee. De andere helft van de nummers is intense emotie. Wanhoop, verdriet, liefde, woede. Ik ben er enorm enthousiast over en ik kan niet anders zeggen dan: GA DIT LUISTEREN!
Ik kan dan ook niet anders zeggen dat ik dolbij en in de wolken ben van het feit dat vandaag eindelijk mogelijk is om hun tweede album te downloaden. Na een break van een drie jaar omdat de zanger te kampen kreeg met kanker, zijn ze nu helemaal terug. Het nieuwe album borduurt voort op de stijl van hun eerste album, met hier en daar een nieuw tintje. Ik ben blij dat ze niet het roer omgegooid hebben en met een compleet nieuw album zijn gekomen, want ze zijn juist zo goed in wat ze doen.
28 november treden ze op in Paradiso, en je raad vast wel wat ik ga doen!

 
 

dinsdag 24 september 2013

Le praktijkweek

Hoewel we het allemaal ontzettend druk hebben, kan ik toch nog een gaatje vinden om mijn blog up to date te houden. Dit was namelijk de eerste echte dag van de praktijkweek en onze klas is de radioredactie. We zitten in een grote redactieruimte met vier groepen; radio, tv, krant en web. We zijn de hele dag druk bezig met nieuws zoeken, verslagen schrijven, monteren en ga zo maar door. De radioredactie moet twee nieuwsbulletins maken en om 16:00 moesten we een echte live-uitzending opnemen. Tot mijn grote vreugde was ik gekozen om deze radio-uitzending te presenteren. Ik had twee dagen hard gewerkt aan een nieuwsbericht over Hidde van Koningsveld, inmiddels al bijna een BN'er. Deze jongen van 17 jaar wil namelijk burgemeester van Utrecht worden. Nee heb je en ja kun je krijgen, zo dacht ik toen ik hem een random tweet stuurde om telefonisch contact op te nemen. Ik stond te stuiteren van enthousiasme toen hij daadwerkelijk bereid was om een telefonisch interview met mij te houden, dat was natuurlijk geweldig.
Om half 4 was het zover; we gingen te studio in. Met gezonde spanning en bibberende handjes gingen we achter een microfoon zitten. Het was eng, maar wat was het leuk! Ik heb genoeg aan te merken op mezelf, maar de positieve reacties van anderen waren helemaal super. In mijn eentje had ik dit natuurlijk nooit kunnen doen, ik ben heel dankbaar voor de hulp en de feilloze samenwerking met mijn geweldige klasgenoten.
Morgen staan we weer vroeg op en gaan we weer net zo hard aan het werk! Met nieuwe mensen aan de leiding en een nieuw programma te vullen wordt het hopelijk net zo'n succes als vandaag.

donderdag 19 september 2013

Treinavonturen

Vandaag in de trein een bijzonder voorbeeld van asociaal gedrag. Ik zat tegenover een onverzorgde vrouw van middelbare leeftijd. Ze rookt zware shag, dat was ook duidelijk te horen. Haar oranje haar was net een pruik die in de grasmaaier vast had gezeten. Ze leek een beetje op de heks van sneeuwwitje. Ze had een koptelefoon op waaruit achterlijk harde muziek kwam. Een beetje van die Schotse Metalmuziek. Terloops keek ik haar eens aan, niet eens met een bedoeling erachter. Daarop gooide ze de koptelefoon in haar nek, trok woest haar bril van haar hoofd en zei: 'hèje iets tegen me?'
Ik was eigenlijk nogal verbaasd door de agressieve reactie en probeerde haar te vertellen dat haar muziek nogal hard stond. Ze zette de koptelefoon weer op en luisterde weer verder, 'stom geloer', mompelend. Maar het wordt nog mooier. Een vriend van mij die naast de vrouw zat, attendeerde mij erop dat ze een facebookbericht schreef over mij. Over het achterlijke kutwijf dat tegenover zat en dat ze zich moest inhouden om niks naar me te roepen. Ik kan er alleen maar heel hard om lachen. Moraal van het verhaal: je mag je blik niet meer werpen op mensen, ze reageren overdreven en schieten in de verdediging. Waar gaat het heen met de wereld?

The day after

Het was 1 van die avonden waarbij het er gewoon niet toe deed wat je naam was, en waarschijnlijk wisten de meesten dat ook niet meer. Gewoon zo'n avond puur genieten van het gezelschap van geweldige mensen, van dansjes doen, van drankjes drinken en van hier en daar een beetje passie. Op het moment zelf kon het me niet schelen dat ik opgekruld op een loveseat in de keuken lag te slapen, op dit moment betreur ik het diep dat ik geen fatsoenlijke nacht heb gehad. En mijn rug denk ik ook wel. Ik zit namelijk met minder dan drie uur slaap in een klas vol brakke mensen, waarvan sommingen nog niet helemaal ontnuchterd zijn. Ik voel me alsof ik een marathon heb gelopen, alsof ik een zware operatie achter de rug heb en alsof ik al een week in de woestijn loop. Uitgeput, overal pijn en dorst als een gek. Desalniettemin was het een legendarische avond. De sfeer was fantastisch en de saamhorigheid goed. Bedankt lieve Walters!

dinsdag 17 september 2013

De fissa genaamd prinsjesdag

Terwijl ik hier met mijn klasgenoten drie uur zit te wachten op een gesprekje van tien minuten, dwalen mijn gedachten af naar Den Haag. Zoals iedereen wel weet; vandaag is Prinsjesdag. Waar alle kamerleden in de meest luxe auto's met chauffeur het Binnenhof binnen komen rijden om het volk te laten weten dat we weer moeten bezuinigen. Het is zo heerlijk hypocriet allemaal. Waarom komen deze mensen niet gewoon met het OV? Passen alle dames met hun extravagante hoeden niet in de bus? Ik heb trouwens die hele rage met die hoeden nooit begrepen. Zo groot dat de dames niet eens meer voor zich kunnen kijken en zo gekleurd dat ze lijken op pauwen die een maatje zoeken om te paren. Alle tierelantijntjes om de troonrede heen zijn zo zinloos en passen zo niet binnen het budget van de kamer. De miljoenennota wordt elk jaar toch al gelekt, dus waarom niet meteen helemaal op internet zetten en het hele feest eromheen schrappen?

maandag 16 september 2013

Liefde voor Amsterdam Dance Event

Heel toevallig ontdekte ik de hemel. Ik zocht naar housemuziek en vond het paradijs. Vijf goddelijke dagen lang in oktober, die een regenachtige herfst weer helemaal goed maken. Door heel Amsterdam heen hebben hippe locaties zich opengesteld voor het Amsterdam Dance Event. Honderden wereldbekende en iets minder bekende artiesten laten zich van hun beste kant zien tijdens deze dagen. Het liefst zou ik daar vijf dagen rondfietsen, niet slapen en overal bij zijn. Maar als skeere student moet je natuurlijk keuzes maken. Vandaar dat ik zojuist tickets heb gekocht voor Nicky Romero & Friends op 16 oktober in de Melkweg. Deze 'friends' bestaan uit onder andere Martin Garrix (!!), Don Diablo, Dimitri Vegas & Like Mike en John Dählback. Kortom: helemaal geweldig! Ik ben zo blij dat ik erbij mag zijn, en misschien kies ik nog wel een leuk event uit, want er zijn genoeg mooie dingen te beleven. Zo treedt David Guetta op, is er een Revealed avond (Revealed = het label van Hardwell) en is ook Afrojack erbij met zijn 'Jacked Homecoming.' Als iemand zich vrijwillig opgeeft om met mij mee te gaan naar Afrojack, laat het dan even weten!


Dit is de leefs

Hallo mensen,

Omdat ik weer zo'n meisje ben met een totaal niet interessant leven, besluit ook ik een blog aan te maken. Een blog met mijn kijk op de wereld, met leuke dingen, met schrijfbuien, met foto's. Kortom: mijn levensinspiratie. Ik zal hier regelmatig berichten posten over een boek wat je MOET lezen, een film die je MOET kijken en muziek die je MOET luisteren. Een heleboel verplichtingen dus. Ook zal ik mijn niet-boeiende ervaringen posten met (ik hoop) een humoristische draai. En natuurlijk alle leuke dingen waar ik geen geld voor heb. En dat zijn er veel. Ik deel graag hier mijn aanraders of wensen op het gebied van reizen, mode, muziek, films en boeken.
Dit alles is natuurlijk voor mijn droomstudie, mijn passie, mijn liefde; Journalistiek. Hier geef ik met plezier nog meer van mijn schaarse vrije tijd voor op.

Liefs,

Kelsey.